دنیا بازار

و اما امید...

doniabazar — Sun, 25 Oct 2009 18:23:18 GMT

یاد ایام گرامی بادا

یاد روزی که ز هر گوشه ی آن خانه ی گرم

نغمه ای بر میخواست

صبح آواز خروس

نغمه ی گنجشکان

ناله ی زنگ قدیمی حیاط

و دمادم نعره ی بوق قطار

و چه آسان بگذشت

حجمه ی خاطره ها...

و در این رهگذر سخت زمان

جز دل سنگی دیوار در این خانه ی سرد

و صدای مبهم و تلخ سکوت

چه نسیبی است برای دل افسرده ی من !؟

گر امیدم به نگاه پرمهر

وحضور جاودان تو نبود...

دستهای کوچک دعا

doniabazar — Thu, 15 Oct 2009 04:34:28 GMT

دوست ندارم مطلب کس دیگه ای رو تو وبلاگم استفاده کنم ولی این مطلب خیلی جای تامل داره....

دعاهای زیر از کتاب سومین جشنواره بین‌المللی "دستهای کوچک دعا" است. این جشنواره سه سال است که در تبریز برگزار می‌شود و دعاهای بچه‌های دنیا را جمع ‌آوری می‌کند و برگزیدگان را به تبریز دعوت و به آنها جایزه می‌دهد. دعاهایی که می‌خوانید از بچه‌های ایران است.

دعاها را در ادامه ی مطلب بخوانید

لطفاً آمین بگوئید:

آدمیان کویری و دریایی

doniabazar — Tue, 11 Aug 2009 06:41:18 GMT

خداوند مرگ و زندگی را آفرید تا بیازماید که کدامیک از شما درست کارترید.

سوره ملک ، آیه 2

آدمیان کویری و دریایی

آدمی موجودیست پیچیده و تا حد قابل توجهی غیرقابل پیش بینی ... استعدادها ، تفکرات و رفتار انسان ها در زمانهای متفاوت باعث پیچیدگی بیشتر آنها میشود و در نتیجه این تفاوت هاست که عکس العمل های مختلفی توسط اعضای یک جامعه دربرابر رخدادها شکل میگیرد که البته این تفاوت در عملکردها منحصر به قشر یا سطح خاصی از جامعه نشده و به تمام اعضای جامعه بسط می یابد و این نکته ای قابل تامل در آزمایش ، بررسی و دسته بندی افراد به شمار میرود.این آزمون شامل هیچگونه محدودیت ، استثنا یا شرایطی خاص نمیباشد و از راس هرم یک جامعه تا قاعده ی آن نافذ است.در مسایل گذشته که در بحبوحه ی دهمین دوره ی انتخابات کشور به وجود آمد بسیاری از افراد اعم از سیاسی و غیر سیاسی ، مذهبی و غیرمذهبی ، دانشگاهی و غیردانشگاهی و حتی ایرانی و غیر ایرانی جوهره ی واقعی (نه حقیقی ) خود را- که گاهی مطابق با آنچه ادعا میکردند بود و گاهی متنافر با آن- به نمایش گذاردند. اتفاقاتی که موجب جان باختن بسیاری از هموطنان به ویژه جوانمان شد که تنها گناه آنها خلوص نیت و اعتمادشان به افرادی نالایق بود. ای کاش هر کدام از دو طرف دعوا لحظه ای را به چالش کشیدن تفکر خود اختصاص میدادند و باور میکردند که دنیا برای همه جا دارد و عدم کارآمدی تعصب در تاریخی که سرشار از اشتباهات اینچنینی آدمیست، اثبات شده است.

در این متن تقسیم بندی انسان ها به دو گروه کویری و دریایی با شاخصه هایی که در بخش دوم در رابطه با دو گروه توصیف میگردد، مورد توجه است.

آدمی را در طول عمر میتوان به دوگروه کویری و دریایی تقسیم نمود.انسان های کویری با تمام بزرگی، رنگشان زرد است ، رنگی بی روح را تا بی نهایت وجودشان به نمایش میکشند. در کویر چیزی جز خشکی نمیتوان یافت و در کنار آدمیان کویری نیز تنها خشکی وجودشان را می شود حس نمود. خوبی و پاکی، انسان های کویری را به همان اندازه که برکات آب شوره زار را متغیر میسازد؛ متاثر میکند. در گستره ی کویر جایی برای هارمونی رنگها نیست. جز زرد بی روح نمیتوان انتظار بیشتری از کویر داشت؛ نه سبزینگی حیات و نه حتی سرخی مرگ معتقدانه.حتی اگر گیاهی در آن بروید با خار پوشانده میشود و بهره ای به کسی نمیرساند. زردی کویر حتی در بینهایت نیز توفیق آمیختگی با آبی آسمان را نداردو این منتهای شوریدگی است.

اما دریایی که سه لایه دارد و هر کدام شاهدی بر جوهره ی متعالی آن است.

لایه ی میانی یعنی ماده ی سازنده ی آن که آبی است پاک و به وجود آمده از پیوستن رودهایی که در راه خود غم از دل ها شسته ودر دل همیشه غمخوار دریا میریزند.این لایه قلب دریاست؛ قلبی شفاف و الهی.دریا به برکت قلب خود زمین را رنگ میزند و جالب اینکه نفع دریا به زمین های اطرافش محدود نیست و فرسخ ها آنسوتر را نیز مورد حاتم بخشی دست نگارگر خویش قرار میدهد(باران).

لایه عمیق تر که در احاطه قلب و متاثر از برکت آن است جلوه ای از نگارگری های سخاوت مندانه اوست که در اعماق وجودش نمود عینی می یابد.دنیایی رنگارنگ و سرشار از حیات،جنب و جوش و زیبایی، که هیچ کس را یارای انکار جذابیت آن نیست(محیط زیست اعماق دریا).این رنگین کمانی است که در اعماق قلب هر آدم دریایی میتوان یافت ولی باید به اعماق قلب او سفر نمود.

لایه ی بالایی که سخاوت بی حد و حصر دریا را به رخ میکشد.لایه ای به رنگ آبی ، در اوج بی رنگی جوهره ی دریا که آبی شفاف است.

بدین طریق دریا در لایه ی بالایی رنگی آبی را برای آرامش نظاره کنندگان دارد و در نتیجه ی عشق بازی همیشگی اش با باد صدایی دلنواز ، در لایه ی میانی آبی پربرکت را که سخاوتمندانه به دست ابر می سپرد و در اعماق خود دنیایی برای تغذیه آدمی و سرشار از زیبایی؛ که تمام اینها را پیشکش دنیای اطرافش میکند.

آسمان در جلوی چشم هر نظاره کننده ای دریایی متشکل از آبی بیرنگ را همرنگ خود ساخته ودر نهایت به لقای خود میرساند و این منتهای پاکی ، شفافیت ، سخاوت و الوهیت است.

درانتها تشخیص آدمیان کویری و دریایی در جامعه ی امروزمان را به شما وامیگذارم.

جوهرتان اگر هم دریایی نیست ، دریایی باد.

جايگاه احساس ...

doniabazar — Wed, 04 Feb 2009 17:49:18 GMT

عذر میخوام که وقتتون رو می گیرم. به من اعتماد كنيد و اين مطلب را تا پايان بخوانيد ...

گاهي احساس نفرت از جام وجودم سرازير مي گردد.

نفرتي بس عميق از اين احساس ستيزي ها ...

از اين كه عمري را به حماقتِ سركوب احساس مي گذرانيم و در پايان راه كوله باري ازعقده هاي قلبي و روحي را به عنوان دستاورد خود خواهيم يافت.

درحالي كه تنها نگاهي كوتاه به تاريخ و حسرت هاي تاريخي ِ پيشينيان به ما خواهد گفت كه احساس بزرگترين دستاويز آدمي براي رهايي از بندهايي است كه او را به صلابه ي بيماري هاي روحي و عاطفي ميكشاند و ما از تجربه ي تاريخ كه به ستايش عشق هاي رسوا و طغيان هاي بي پروا در برابر جورو مذمت احساس ستيزي ها مي انجامد ، هيچ استفاده اي نمي كنيم.

از بزرگترين اعتقادات من :

« استفاده از تجربيات گذشتگان يكي از بزرگترين برتري هاي انسان بر حيوان است. »

پس انسان ها بخوانند(ادامه مطلب):

آزادگی

doniabazar — Tue, 30 Dec 2008 18:32:18 GMT

سالهای سال است به رسم وفا و با دلهایی آکنده از غم و سینه هایی سرشار از شرمندگیِ قدرناشناسی هایمان محرم را می آراییم ... بر چهره هایمان رنگی به شفافیت اشک میزنیم٬ ادبیاتی از جنس مرثیه را سرلوحه ی قلمهمان می نهیم ٬ لبخند را بر لبانمان حرام میداریم و زندگی را با حسین (ع) معنا میکنیم تا تنها یک چیز را فریاد کنیم...

آزادگی روح و عزت نفس را ...

امید روزی راست که دیگر هیچ ضعیفی نباشد تا برای گرفتن حقش پناه به خونریزی برد و دیگر رنگی از خشونت بر لوح هستی باقی نماند.

در ضمن امید به خدا من روز عاشورا عازم کربلا خواهم بود از تمامی دوستان درخواست دارم تا اگر عملی ناصحیح از جانب بنده در حق ایشان سر زده است این برادر کوچکشان را حلال نمایند...

التماس دعا

نور الهی ...

doniabazar — Mon, 15 Dec 2008 23:23:18 GMT

دل غافل از آن باد است

کز کوی تو می خیزد

مست است ز می عشقی

کز جام تو لبریز است

چشم بیند از آن نوری

کز سوی تو می تابد

افسوس کز آن هم جزء

یک رشته نمی یابد

م.م.ب.

تنهايي ...

doniabazar — Sat, 04 Oct 2008 20:24:18 GMT

سلام

شعري كه در زير ميبينيد به زباني كاملا روان و با سبكي نزديك به ترانه هاي شهيار قنبري سروده شده و با اشعار و متون گذشته ي من بسيار متفاوت مينمايد و به حتم مورد پسند دوستاني قرار خواهد گرفت كه از بند كليشه هاي ادبي خود را آزاد كرده و بيشتر به مفهوم آثار بذل توجه مينمايند و البته با اين پيش شرط كه خود را در اين دنيابازار غريب و تنها يافته باشند... به اميد روزي كه دنيا را ديگر بازاري اينچنين سرشار از بي حرمتي به عشق نبينيم و خودمان نيز تن به ذلت فروش عشق ندهيم ....

به اميد آن روز

محمد مهدي بلوچيان

تك و تنها مونديم اينجا بي نشون ميون اين همه از ما بهترون

تك و تنها توي اين شهر غريب لابه لاي آدماي نارفيق

تك و تنها ، بي خبر از شهرمون انتظار شده علاج دردمون

تك و تنها شديم و بي همزبون چشم به راهيم تا بياد يه مهربون

تك و تنها شديم اما بي خيال بي خيالي شده امروز اصل حال

تك و تنها ، هميشه پر از غمه روزگار مي گذرونه دور از همه

تك و تنها ، هميشه با چشم تر ميمونه چشم انتظار زنگ در

تك و تنها ، غمش از بي كسيه خوب اينم واسه خودش يه رسميه

تك و تنها ، هميشه با دل خون ميمونه منتظر يه همزبون

تك و تنهايي خودش دنياييه دنياي بي كسي و باحاليه

تك و تنهايي نشون آدماست آدماي عاشق بي ادعاست

تك و تنهايي ما هم عشقيه يه روزي مياد ، يه روز خودش ميره

تك و تنهايي همينه آخه ما بعضي وقتا هم ميريم تو آدما

تك و تنهايي و ول كن نون بيار آخه اينه رسمه اين دنياي تار

شب قدر

doniabazar — Sat, 06 Sep 2008 09:51:18 GMT

باز هم آمدند سه شب از تمام شبهایی که خدا به بندگانش گفته است : عشق من بیا....بیا و صدایم کن...یا حداقل صدای مرا بشنو ... من هستم، همان کسی که همیشه خاطرش مشغول توست و نگاهش در انتظار تو
روزی برای دوستی میگفتم که "دل به دل راه داره" ... میگفتم: تجربه کردم این رو که وقتی به یاد کسی هستم اون هم به یاد منه

حرف من معنا داشت ولی...

ولی اون دوست حرفی پر معنا تر و بسیار تکان دهنده زد...او برایم از بزرگی نقل قول کرد...
به من گفت اون بزرگ اصمینان داده که هر زمانی که شما به خدا فکر میکنید او هم به یاد شماست....

من میخوام بگم که اگر خدا نه همیشه بلکه فقط زمانی که من به یاد او هستم به من فکر کند، برایم غیر قابل تصور است و بسی شعف انگیز ...

فقط لحظه ای که خدایت فقط به تو می اندیشد تصور کن

تو خدایی داری که فقط به تو تعلق دارد...تنها دارایی که هیچ کس نمی تواند از تو بگیردش...

التماس دعا

الامان ... از این زمانه ... الامان

doniabazar — Wed, 07 May 2008 07:04:11 GMT

بوي خاک مي آيد ، بوي خاک خيس                     بس بعيد است زين آسمان خسيس
ميگذارم قلم و دفتر خود را به کناري                      ميکنم ياد از آن عصر دل انگيز بهاري
ميروم پنجره ي کوچک خود را بگشايم                   غصه اي از دل غم زده ي خود بزدايم
باز هم من مينشينم در کنار پنجره                        مي رود فکرم به سوي نغمه هاي چلچله
وَه چه زيبا بود روزهاي بي مثال کودکي                  روزگار درس و مشق و امتحان زورکي
خاطرم نيست غصه اي از آن زمان                         الامان ... از اين زمانه ... الامان
ياد طعم خوب قرمه سبزي ها به خير                   ياد شادي شبهامان به خير
خانه هامان پر ز مهر و گرم بود                             بلبلبل آوازخان ، تکبير گوي شهر بود
ياد دارم آن زمان ها ، مرغ هايي داشتيم               گوشه اي را از حياط سبزي و گل ميکاشتيم
غازها را خوب مي آرم به ياد                              عاقبت با فربگي شان ، رفت سرهاشان به باد
گاه گاهي دست باران زبردست زمان                    مي کشيد پر رنگ ، يک رنگين کمان در آسمان
" ياد باد آن روزگاران ياد باد"                                 ياد آن باران ها را ياد باد
آن زمان ها در دل هم بذر مِهر ميکاشتيم               در عجب هستم چرا بارِ دِگَر برداشتيم
اي دريغا ، زندگي هر روز بدتر شد زِ ما                   انتظار ما چه بود ، آخر چه شد احوال ما ...
شکر ايزد ... اي خداوندا سپاس                            چونکه هر چه ميکشيم ... از ما به ماست

محمد مهدی بلوچیان

گاهی هم باید بازگشت ...

doniabazar — Tue, 11 Mar 2008 09:10:09 GMT

گاهی به برگ زدن میپردازم ... برگ زدن ، خواندن و خواندن ، رسم خوبی است میگویند ... میگویند بسیار برگ بزنید و بارها بخوانید ... بزرگان گویند ... باز گردید ... باز گردید و گذشته را به نگاهی مهمان کنید ... بنگرید ، برگ بزنید و بخوانید ... دفتر زندگیتان را گه گاه غبار روبی کنید و نگذارید خاک بگیرد ... .

می گویند زندگی به دفتری ماند که گذشته اش نوشته شده و آینده اش به رشته تحریر در خواهد آمد ... تفاوتی در دفترها نخواهی دید ولی در نقش و نگار برگ های نگاشته شده تفاوت بسیار است واین است رمز اختلاف بین آدمیان ... کسانی که فقط دفترهایشان را به قلم سیاه کردند و کسانی که دفتری پر نقش و نگار ، نه تنها برای خود بلکه برای دیگران نیز به جا گذاشته اند... حتی گاهی دفترهایی میتوان دید که صاحبانش برگهای خالی را نیز پیشاپیش تزیین کرده اند و همه میدانند هر چه در این برگها نوشته شود زیبا خواهد بود ... جالب تر اینکه کسانی را میتوان یافت که با نیم نگاهی به دیگر انسانها دفتر های ایشان را تا آخرین برگ سبز میکنند ، سبزی آسمانی ، آنچنان آسمانی که در ذهن نگنجد ... در این میان انسان های دیگری را نیز میتوان یافت که گرچه با یک نیم نگاه نمیتوانند دفترهای دیگران را تزیین کنند اما .. اما صفحات دفتر خود را بی نقش ونگار میگذارند تا دیگران دفترهایی نا موزون را به وجود نیاورند ... لکن با اینکه خود دفترهایی بی نقش و نگار دارند در پایین هر برگ مهری پنهان از معلمشان میخورد و روزی که همه پنهان ها آشکار میشود مهر نمره 20 را پای تمامی نوشته هایشان خواهند دید ... انسان ها گاهی در نویسندگی تقلید میکنند ؛ تقلید بزرگان ، خوبان ، نگارندگاهن ، خوش نویسان و ... و البته گاهی هم سیاه کاران ؛ آنهایی که تنها سیاه کردهاند دفتر زندگیشان را و غالبا هم احساس خوش نویسی می نماند ... و البته که این هم بعد دیگری از تفاوت بین آدمیان را پدید میاورد ... .

حال آنکه زندگی متشکل از برگ هایی مملو از حرف ها و واژها و دنیا متشکل از انسان هایی است که دفترهایشان را پر کیکنند و دفترهایشان آنها را میسازند و ...

. اینجاست که باید باز گردیم ، بنگریم ، برگ بزنیم و بخوانیم نوشته های پیشینمان را ... و این شاید تنها حرکتی باشد که انسان را از دیگران متمایز مینماید یعنی ... برگ زدن ، خواندن ، عبرت گرفتن و زیبا نگاشتن ادامه دفتر ... .

محمد مهدی بلوچیان